6 Nis 2011

Berlin'in İhtiyarları

Berlin'de gece ilerledikçe metrekare başına düşen ihtiyar sayısının azalması, özellikle de bu soysuz Friedrich Caddesi istasyonunda daha dikkat çekici, daha ürkütücü, daha aptallaştırıcı bir hal alıyor. İhtiyarlar şehri normalleştiriyor, çekilir kılıyor. Sonjalarla onların sevgililerinin, kocalarının, çocuklarının ve kuzenlerinin hiçbir işe yaramayan uçarılıklarının karşı kefesine löp et gibi kuruluyor ihtiyarlar. İhtiyarları hepsini toplayıp götürsek şehirden, Berlin içine helyum doldurulmuş minik, gri bir balon gibi havalanıp gidecek ve atmosfere karışarak infilak ettiğini Almanya'nın ve dünyanın diğer şehirleri anlamayacak bile. İhtiyarlar geceleri banliyo istasyonlarından, onların içinde vızır vızır işleyen sarı ve kırmızı trenlerden ve dumanlı sokaklardan eli eteği çekince, şehir yaramaz, oyuncul ama kof bir hissiyata bürünüyor, yabancıları azgın bir sarmaşık gibi saran bu boşvermişlikten ancak sabahın ilk ışıklarıyla birlikte sökün eden ihtiyarların sokakları o kendilerine has tempolarıyla dövmeye başlamaları sayesinde kurtulabiliyorsunuz.

5 Nis 2011

Nehir

Nehrin öte yakasında olup bitenlerden hiç birimizin haberi yoktu.

Seva anlatmıştı, bir gece nereden icap ettiyse okkalı bir cıgaralık sarıp, tahta köprüye uzanmış, geçmek değilmiş niyeti öte yana. Kendisi de bilmiyor neyini nasılını, uyandığında öte yakadaymış, köprü de berhava olmuş gözlerinin önünde. Düşe kalka ilerlemeye çalışmış, daha üç adım atmadan bir çukurda bulmuş kendini. El yordamıyla sağını solunu yoklayınca, çukurun bir adam boyu olduğunu fark etmiş, ürpermemiş, merak etmiş daha ziyade kime kazıldığını içine düştüğü mezarın. O mezardan çıkmaya çalışırken, bir başkasına düşmüş Seva, boylu boyunca uzanıp her şeyi unutmaya çalışmış sonra. Becerememiş ayağa kalkıp yürümüş mezarın içinde, daha üç adım atmadan bir kez daha düşmüş. Yine bir mezarmış bu düştüğü, bir an ömrünün geri kalanını boş mezarlara bata çıka heba edeceğini düşünmüş, o zaman ürpermiş. Daha yapacağı şeyler varmış çünkü, kiraz yetiştirecek, en parlak taşı bulacak, çam özünden merhem yapacak, hayvanlara konuşmayı öğretecekmiş. Seva, bir mezardan diğerine düşe kalka ilerlerken, ilerleyişinin yüzeyde değil, dibe doğru gerçekleştiğini ilk kez fark ettiğinde heyecanlanmış. Kiraza, elmaya ve üzüme can veren şeyi keşfedebileceğini düşünmüş bir an, sonra üzüm çekmiş canı, iri, etli, kırmızı bir salkım üzüm. Bir salkım üzüm için ölebilirmiş o anda ve bir mezardan diğerine düşerken bir salkım üzüm uğruna ölmeyi denemek geçmiş aklından. Uzanıvermiş son düştüğü mezara, gözlerini kapamış ve beklemiş.

Oysa nehrin bu yakasında, geceleri evimizden çıkmazdık biz.