2 May 2008

Gamlı Nisan

Çocukluğumun bütün gamsız Nisanları boyunca, bu evin adım adım, tahta tahta, döşeme döşeme çökmesine tanıklık ettim. Kaygısız ve kendi basitliğine hayran yaz günlerinde, elimde plastik su bidonlarıyla önünden geçerken usta işi kapı ve duvar işlemelerine baktım hayran hayran, kimi zaman vahşi bir hayvan gibi ümüğüne çöküveren yoğun kara rağmen bel vermeyen çatısını, bir canlı telakki edip içten içe saygılarımı sundum. Duvarlarında rakı bardağı kırdım, bahçesinde tavuk kovaladım, tanımadığım sahibine şaşakaldım yaşım geçtikçe.

Çok sonra bir Nisan ayında, çocukluğumun taşrası, bütün marazlarına rağmen, o yalınkat sevimliliğini ve kadirbilirliğini nasıl muhafaza etmişse; bu evin de her türlü yabancı cereyana rağmen, kör topal da olsa ayatkta kaldığını görmek sebepsiz bir rahatlamaya neden oldu.

Ne çare: Artık her evde bir köpek var ve bizim oraların meşhur da bir lafı var:

Az köyün köpeği azgın olur.