5 Ara 2008

Hal beyanı

Bugün 4 Aralık, saat sabaha karşı 3:30. Ben Uşak'ta evimizdeyim. Kucağımda bilgisayar, anam babam uyumuş, fonda Ntv tıngırdıyor. Bu aslında bir huzur ânının, sıkıntısı eksik olmayan bir çeşit kaygısızlığın resmi. Hamsimi yerim, muhabbetimi ederim, gazetemi okurum, amcam uğrar, bir süre ortak muhabbet ederiz, onu bırakmak için kalkarım, bir süre onda vakit geçiririm, sigara içeriz, şarap içeriz, televizyon seyrederiz, konuşuruz, meyve yeriz, geri gelirim, evdekileri uyumamış bulurum, ocaktaki çayı ısıtırım, anam bulmaca çözer, babam gazete okur, getirdiğimiz pişmaniyeyi açarız, ben dergimi okurum, önce anam uyuyakalır üçlüde, sonra babam uyuyakalır ikilide, birbirlerine söylene söylene yatağın yolunu tutarlar sonra, ben hâlâ buradayımdır...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Şahenymiş, daha ne olsun...